Szczegółowe wprowadzenie do procesu pikowania na skomputeryzowanej wieloigłowej pikowarce wahadłowej

Wraz z rozwojem nauki i technologii oraz ciągłym podnoszeniem poziomu życia ludzi, metody produkcji i zakres zastosowań wyrobów pikowanych uległy znaczącym zmianom. W przeszłości produkty pikowane odnosiły się głównie do zwykłej pościeli, takiej jak kołdry i materace; obecnie rozszerzyła się o materace Simmons, tkaniny na sofy, torebki, bagaż, buty, czapki, odzież i inne produkty, ewoluując od przedmiotów praktycznych po prezenty rękodzielnicze, od wyposażenia domu po odzież. Pikowanie, dzięki swojej bogatej różnorodności, podnosi praktyczność i estetykę pikowanych produktów, tworząc wygodną i ciepłą przestrzeń życiową dla ludzi.

Pikowanie polega na szyciu warstwowych tekstyliów za pomocą długich igieł w celu zabezpieczenia wewnętrznej waty itp. Biorąc za przykład kołdry, kołdry zazwyczaj składają się z dwóch części: wypełnienia i materiału zewnętrznego. Wypełnieniem może być wata lub luźne włókno. Wypełnienia pikowane z luźnych włókien mają nieregularną strukturę i kształt, są podatne na przesuwanie i kurczenie się oraz mają nierówną grubość. Aby zapewnić ścisłe dopasowanie materiału zewnętrznego do wewnętrznego wypełnienia kołdry oraz zachować jednakową grubość, materiał zewnętrzny i wypełnienie wewnętrzne są zszywane (również pikowane) w równoległe linie proste lub wzory dekoracyjne. Proces ten, który poprawia zarówno estetykę, jak i praktyczność, nazywany jest pikowaniem. Kołdry lub materace, które przeszły ten proces szycia, nazywane są pikowanymi materacami i pikowanymi kołdrami.

W przeszłości wyroby pikowane, głównie pikowane kołdry i materace, były wykonywane głównie ręcznie. Różnica między tymi kołdrami a zwykłymi kołdrami domowymi polega na dodatkowym etapie pikowania; procedura polega na pierwszym szyciu, a następnie pikowania. Ta warsztatowa metoda produkcji na małą skalę miała wady, takie jak niska wydajność, słaba spójność wzoru i złożona obsługa. Ponieważ obie metody mają swoje wady, stopniowo zastępowano je bardziej zaawansowaną, skomputeryzowaną technologią produkcji pikowania. W porównaniu z tradycyjnymi mechanicznymi maszynami do pikowania, skomputeryzowane maszyny do pikowania pokonały ograniczenie polegające na możliwości zszywania jedynie prostych wzorów o połowie współrzędnych. Pod precyzyjną kontrolą systemu komputerowego, skomputeryzowane maszyny do pikowania doskonale radzą sobie z różnymi złożonymi wzorami tkanymi w całym układzie współrzędnych. Pod względem szybkości produkcji, wydajności mechanicznej i poziomu hałasu nie mają sobie równych w przypadku tradycyjnych maszyn mechanicznych.